22 Temmuz 2011 Cuma

Viyana'dan kalanlar Vol.I

Dostlar, Romalilar..

Oturdum söyle bir bilgisayari kurcaladim Viyana'dan kalan fotograflar buldum. Daha önce gün isigina cikmamis özel fotograflar. Sizlerle paylasmak boynumun borcu. Beni Otto yapan bu günlere getiren sizlersiniz. Gizlim saklim yok. Iste tüm ciplakligi ile fokosopsuz Ottoluk hallerim...


                                       Baba ayaginin kokusu uyumadan önce beni sakinlestiriyor..


             Burada ise köpek parki güzeli secilmistim. Babam sampiyon kutlamasi yapti bana..


Masa altinda anamin cantasini yastik yaptim da öle uyudum. Sartlar cok agirdi ama dayandim.
Verilen kemikleri gizlice yatagima tasidim yaladim yuttum..


Sulara giren arkaaaslarima boynu bükük baktim cünkü ben cikinca islak halimle herkeslere atliyordum yasakliydim.

 Devami pek yakinda minnolar...

2 yorum:

Aslı dedi ki...

ben böyle güzel bişey görmedim :) bayıldım, ne kadar tatlı.

bütün resimlerine baktım nerdeyse :)

Bişey sormak istiyorum? huy olarak nasıl? agırbaşlımı? sinirlimi?

ottoluk dedi ki...

Asli apla meraba,

Ben son derece akilli uysal bir köpegim. Ancak biraz heyecan sorunum var yeni yerler ve insanlar görünce kosmak onlarla oynamak üstlerine atlayip yalamak istiyorum. Sinir nedir hic bilmiyorum. Bana bol yesillikli genis araziler olmali yürümeyi degil kosmayi seviyorum..

Otto

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...